رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
فلسفه حيات
#1
آدمي از يکسو از زندگي سير مي شود و آرزوي مرگ مي کند و از سوي ديگر بدنبال آب حيات حاضر مي شود هفت خان رستم را طي کند. اين اختلاف بي نهايت مثبت و منفي در وجود آدمي از چه چيز ناشي مي شود؟ جوهره حيات چيست که اينقدر وسعت پيدا مي کند؟ از ديد فلاسفه پاسخ اين پرسش به وجود باز ميگردد. از نظر منطقي ثابت مي شود که وجود برتر از عدم است. همين کافي است تا هر موجودي که پا به عرصه وجود گذاشت هيچگاه مايل نيست دوباره به عدم برگردد. حتي هنگامي که فردي از زندگي سير مي شود و آرزوي مرگ مي کند، در عمق وجود خود آرزوي عدم ندارد بلکه مي خواهد بماند اما از شرايطي که در ان قرار گرفته است مي گريزد. آيا يک ترنس اينگونه مي انديشد؟
پاسخ }
سپاس شده توسط: kian_i


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان